กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 421
"คนอื่นเขาเป็นเถ้าแก่ซื้อเนื้อไปฝากคนอื่น แกเป็นแค่หนุ่มน้อยในหมู่บ้าน ทำไมถึงจะเอาไปฝากคนอื่นเขาด้วยเล่า"
"แกอยากจะเอาไปให้ใครกันล่ะ" เฉินฮุ่ยหงเอ่ยแซวขึ้นมาประโยคหนึ่ง
"อืม ช่วยตัดกระดูกที่มีเนื้อติดเยอะหน่อยสักสี่ชั่ง หรือเอาเนื้อที่ดีกว่านี้หน่อยก็ได้ครับ!"
"แบ่งใส่ถุงสองใบ เดี๋ยวผมเอาไปให้ลุงกั๋วเปียวกับช่างเจียง" เฉินฮุยบอก
"เอาไปให้พวกเขางั้นเหรอ" เฉินฮุ่ยหงไม่ค่อยเข้าใจนัก
เฉินฮุยเดินไปหยิบแก้วอีนาเมลออกมาใบหนึ่ง
หยิบแก้วน้ำชาใบใหญ่บนโต๊ะที่ใส่น้ำชาต้มทิ้งไว้จนเย็นเทใส่แก้วในมือ
เงยหน้าขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด รู้สึกว่าตัวโล่งสบายขึ้นมากทีเดียว
เขาใช้หลังมือเช็ดปากแล้วอธิบายว่า