กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419
"อ๊ะ?"
"ความคิดนี้ฉันว่าก็ไม่เลวเหมือนกัน เพียงแต่ไม่รู้ว่าเธอจะตัดใจยอมยกให้หรือเปล่าแค่นั้นเอง"
เหอจวนจวนเอ่ยขึ้นพร้อมกับหัวเราะเบาๆ
เฉินฮุยเห็นเธอแสดงสีหน้าจริงจัง ก็รีบโบกมือพลางพูดว่า
"ผมพูดเล่นครับ ที่นี่เป็นบ้านที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ ผมจะกล้าได้ยังไงกันล่ะครับ?"
"อีกอย่าง ถ้าไม่ให้อยู่ที่นี่แล้วผมก็ไม่มีบ้านหลังอื่นให้อยู่แล้วด้วยครับ"
หวางคุนหวาตบไหล่เหอจวนจวนเบาๆ แล้วพูดว่า "เธออย่าไปแกล้งหลอกเด็กมันสิ!"
"ฮ่าๆๆ ฉันล้อเล่นน่า"
"ตรงนี้คนเยอะ เราไปคุยกันข้างนอกดีกว่าค่ะ" เหอจวนจวนเอ่ยด้วยรอยยิ้ม