กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 404
เสี่ยวจางตักข้าวต้มใส่ถาดแล้วยกเข้ามา
หลูยานแย่งหยิบข้าวต้มที่ยื่นมาไปก่อน แล้วถือไปตรงหน้าเถ้าแก่สวี ส่งยิ้มเอาอกเอาใจพลางเอ่ยว่า
"พี่สวี ข้าวต้มถ้วยนี้ดูน่าอร่อยจังเลยค่ะ"
ความสนใจของเถ้าแก่สวีไม่ได้อยู่ที่ตัวเธอ
เขายกมือห้ามไว้แล้วเอ่ยว่า "ไหน ๆ ก็ยังร้อนอยู่ รอเสี่ยวเฉินมาแล้วค่อยกินพร้อมกันเถอะ"
หลูยานรู้ความจึงไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ พักพยักหน้ารับแล้ววางข้าวต้มลงบนโต๊ะ
สายตาของทุกคนพากันมองตรงไปที่เฉินฮุยเป็นตาเดียว
ยากจะจินตนาการได้จริง ๆ ว่าหลังจากที่เขาแกะเนื้อปูเหล่านี้ออกมาแล้ว ยังจะสามารถสรรหาวิธีการใหม่ ๆ อะไรมาทำได้อีก
เฉินฮุยถูกสายตาที่ราวกับดารารายล้อมมองจนรู้สึกขนลุกซู่ที่แผ่นหลัง เขาชะงักมือแล้วเอ่ยยิ้ม ๆ ว่า