กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 401
เหอจวนจวนเอ่ยขึ้นตามความเคยชิน "ตาแก่ รีบกลับมาพอดีเลย มีงานให้คุณทำพอดี!"
???
หวางคุนหวาถือถุงสองใบยืนอึ้งอยู่ที่หน้าประตูห้องครัว
"พี่ซิ่วเหลียน วิธีเรียกแบบนี้แก่กว่าพี่หวังซะอีกนะคะ" เฉินฮุยหัวเราะอย่างจนใจ
"เกิดอะไรขึ้นล่ะ ฉันแค่ออกไปข้างนอกแป๊บเดียว กลับมากลายเป็นตาแก่ไปซะแล้วเหรอ" หวางคุนหวากวาดสายตามองทั้งสามคนด้วยความสงสัย
"โทษคุณเลย ฉันไม่ได้คิดอะไรก็หลุดปากพูดออกมาซะแล้ว"
เหอจวนจวนหัวเราะพร้อมตีหวงซิ่วเหลียนไปทีหนึ่ง แล้วอธิบายสถานการณ์ให้หวางคุนหวาฟัง
หวางคุนหวาส่ายหัวดิก ชี้ไปทางหวงซิ่วเหลียนแล้วเอ่ยว่า "เธอคนนี้ไม่ใช่คนดีเลย สามีตัวเองเรียกพี่ แต่สอนให้คนอื่นเรียกเขาว่าตาแก่"