กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 393
เฉินเย่าจู่สะดุ้งตกใจ หันกลับไปมองถึงเห็นว่าเป็นเฉินฮุย
เขาส่งสัญญาณให้คนข้างกายเดินถือกล่องเข้าไปต่อ ก่อนจะหันมาพูดว่า "ตะโกนเสียงดังทำไมเนี่ย หูไม่ได้หนวกสักหน่อย!"
"ฮ่าๆๆๆ ผมกลัวว่าถ้าตะโกนช้าไปจะเสียมารยาทน่ะสิครับ"
เฉินฮุยหัวเราะอย่างไร้พิษภัย
เขายืดคอชะเง้อส่องมองเข้าไปในตรอกที่คนเดินลับตาไปแล้ว พลางเย้าแหย่ว่า "พี่ฝ่ายบัญชีเหรอครับ"
"พี่ฝ่ายบัญชีอะไรกัน อย่าพูดจาซี้ซั้วน่า! พนักงานการเงินของร้านไปทำงานนอกสถานที่ตั้งแต่วันนี้แล้ว" เฉินเย่าจู่เอ่ย
"อ๋อ ไปทำงานนอกสถานที่นี่เอง!"
"พี่ฝ่ายบัญชีหน้าตาใช้ได้เลย ไปทำงานนอกสถานที่คนเดียวต้องอันตรายมากแน่ๆ เลยนะครับ"
"อาเย่าจู่ รีบจัดการธุระของผมให้เสร็จ แล้วไปปกป้องเธอหน่อยสิครับ"