กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387
"อ้อ? จริงด้วยสิ ฉันจำผิดไปเอง" เฉินเสี่ยวเฉียวยิ้มแก้เก้อ
พอเห็นหัวเฉินฮุยโผล่พ้นน้ำขึ้นมา ก็รีบพูดว่า "ผัวแกขึ้นมาแล้ว รีบไปดูเร็ว"
พอได้ยินชื่อเฉินฮุย อานเหวินจิ้งก็หมุนตัววิ่งกลับไปทันที
เฉินเสี่ยวเฉียวถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก แล้วเดินตามไปดูด้วย
เฉินฮุยหิ้วตาข่ายดักจับกลับมาสองใบ
เขาเทปลาในตาข่ายใบหนึ่งลงในถังน้ำก่อน มองดูแล้วมีประมาณสิบสี่สิบห้าตัวได้
"เฉินฮุย แกจับได้เยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!" เฉินเสี่ยวเฉียวเอ่ยอย่างประหลาดใจ
"ในทะเลนี่นา ที่ไม่ขาดแคลนที่สุดก็คือปลาไม่ใช่หรือไง"
"ถึงปลาใกล้ชายฝั่งจะไม่ได้เยอะมาก แต่ถ้าไม่เกี่ยงประเภทไม่เกี่ยงขนาด จับสักสองสามตาข่ายมันจะไปยากอะไร"