กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 383
"ลุงเขย ว่าอะไรนะ?!"
เฉินฮุยชะงักมือที่ทำอยู่
เฉินฮุ่ยหงและอานเหวินจิ้งก็หยุดพูดคุย ทั้งสามคนหันไปมองทางนอกประตูด้านนอกพร้อมกัน
"ด้านหลังภูเขามีบางอย่าง เสียงร้องเมื่อกี๊ พวกเธอไม่ได้ยินกันเหรอ" อู๋สุ่ยเซิงเอ่ยขึ้น
เฉินฮุยส่ายหน้า
และแลกเปลี่ยนสายตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจกับอานเหวินจิ้ง
อานเหวินจิ้งรู้ใจเขายิ่งนัก รีบวิ่งเข้าไปในห้องหยิบปืนออกมาส่งให้เขา
"เสียงร้องครั้งเดียวแถมไม่ดังด้วย แล้วก็หายไปทันทีเลย"
"ฉันบังเอิญเดินขึ้นไปตรงทางลาดชันข้างบน อยากจะยืนให้สูงขึ้นเพื่อมองหลังกำแพงถึงได้ยินเข้า"