กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 372
"ฉันเพิ่งคิดตอนกินข้าวเมื่อกี้เอง ว่าการกินแมลงก็นับว่าแปลกตาดีอยู่ห่าง แต่บรรยากาศโดยรวมมันยังดูธรรมดาไปหน่อย"
"ที่แท้เธอก็มีการเตรียมตัวไว้แล้วสินะ!"
"เฉินฮุย ถึงนายจะยังเด็ก แต่เรื่องการจัดการนี่พึ่งพาได้จริงๆ นะ!" เหอจวนจวนกล่าวอย่างพึงพอใจพร้อมรอยยิ้ม
"พี่จวนจวน บางคำก็ละไว้ได้ แต่บางคำจะละไว้ไม่ได้นะครับ"
"อย่างเช่น 'ถึงนายจะอายุน้อย แต่เรื่องการจัดการนี่พึ่งพาได้จริงๆ นะ!' แบบนี้ต่างหาก"
เฉินฮุยกล่าวแก้ให้เธอด้วยรอยยิ้ม
เรื่องอื่นจะมองข้ามยังไงก็ได้ แต่เรื่องสั้นกับเรื่องเล็กไม่ได้เด็ดขาด!
เหอจวนจวนรู้สึกพูดไม่ออกเล็กน้อย เธอมองเฉินฮุยพร้อมกับหัวเราะ