กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 366
ช่วงบ่ายโมงสองโมงถึงสี่ห้าทุ่ม เฉินฮุยนอนหลับเต็มอิ่มเรียบร้อยแล้ว
บวกกับเมื่อครู่กินเร็วเกินไปโดยไม่รู้ตัว เผลอกินเข้าไปเยอะเสียหน่อย
พอช่วยอานเหวินจิ้งเก็บกวาดชามตะเกียบเรียบร้อย เฉินฮุยก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าและอิ่มท้องเป็นอย่างมาก ง่วงนอนสักนิดก็ไม่มีเลย
เขากองสายตาไปยังดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่เหนือช่องรับแสงกลางบ้าน
หมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ใต้แสงจันทร์อันเงียบสงบ บรรยากาศแบบนี้เขาไม่ได้เห็นมาหลายปีแล้ว แค่คิดดูก็รู้สึกงดงามยิ่งนัก
"ภรรยาจ๋า ง่วงนอนหรือเปล่า?"
"วันนี้เข้านอนเร็ว ตอนนี้เลยยังตาสว่างดีจ่ะ"
"คืนนี้แสงจันทร์สวยเหมือนเธอเลย เราออกไปเดินเล่นกันหน่อยไหมล่ะ?"
"พ่อหนุ่ม เธอนี่ไม่ปล่อยโอกาสที่จะมาหยอดภรรยาตัวน้อยเลยนะเนี่ย"