กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364
"ไป ไป ไป กลับบ้านไปกินแตงโมกัน!"
เฉินเสี่ยงตี้ รู้ตัวว่าตัวเองต่อว่าน้องชายผิดไป
จะให้เอ่ยปากขอโทษนั้นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด ถ้าขอโทษแล้วศักดิ์ศรีของพี่สาวจะเอาไว้ที่ไหนเล่า
นางหันไปตะโกนบอกทุกคนที่อยู่ในแปลงผัก ก่อนจะก้าวฉับ ๆ เข้าไปอุ้มลูกคนเล็กของตัวเองแล้วเดินจากไป
"ฮึ! เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว!"
เฉินเย่าจู่ ยกมือขึ้นถูหัวแล้วบ่นพึมพำออกมาเบา ๆ
เขายิ้มให้ เฉินฮุย และ อานเหวินจิ้ง พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า "ไปกันเถอะ พวกเราก็ไปกินแตงโมกันเหมือนกัน"
"นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้เห็นอาเย่าจู่ในสภาพนี้"
"ไม่ว่าข้างนอกจะทำตัวยังไง แต่พออยู่ต่อหน้าพี่สาวตัวเองทีไรเป็นต้องทำตัวว่านอนสอนง่ายทุกที" อานเหวินจิ้ง ยิ้มแล้วพูดขึ้น