กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 352
"พี่เฉินฮุย ใกล้จะน้ำขึ้นแล้วนะ จับเสร็จแล้วรีบกลับมาเร็วเข้า!" อานเหวินจิ้งส่งเสียงตะโกนเรียก
เฉินฮุยใช้เพียงเสียงน้ำกระเซ็นตอนลงน้ำเป็นคำตอบรับเธอ
อานเหวินจิ้งถอนหายใจออกมาเบา ๆ
เธอเริ่มเข้าใจความรู้สึกที่เฉินฮุ่ยหงเคยพูดแล้ว ทุกครั้งที่เห็นอู๋สุ่ยเซิงออกทะเล ในใจเธอก็รู้สึกกังวลใจอยู่ไม่น้อย
ถ้าไม่ออกทะเล ขึ้นเขาทำไร่ทำนา ก็แทบจะหาเงินอะไรไม่ได้เลย
แค่คิดเรื่องลูกชายสองคนกับหลานชายอีกหนึ่งคนต้องแต่งเมีย แค่เรื่องกินอิ่มนอนอุ่นก็เป็นปัญหาใหญ่แล้ว
"เฮ้ เฮ้!"
"เหม่ออะไรอยู่เนี่ย พูดด้วยก็ไม่ฟัง!"
มือของเฉินเสี่ยวเฉียวโบกไปมาตรงหน้าอานเหวินจิ้ง