กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347
เนื่องจากเกรงใจคำสั่งแพทย์ของอู๋ไต้ซง
ครั้งนี้เฉินฮุยจึงไม่ได้ยื้อยุดจนดึกดื่นค่อนคืน ผ่านไปชั่วโมงกว่า ๆ ก็เสร็จสิ้นศึก
ท่ามกลางความมืดมิดเขาคลำหาเสื้อผ้ากางเกงที่ถูกโยนทิ้งไว้ข้างเตียงขึ้นมาสวมให้เรียบร้อย แล้วเปิดประตูออกไปดื่มน้ำ
จากห้องครัวเดินกลับมาในห้อง ในความมืดเขารู้สึกว่าอานเหวินจิ้งมองมาแปลก ๆ
พอเอื้อมมือไปดึงเปิดไฟไฟฟ้าดู
ก็เห็นเธอนอนหงายราบอยู่บนเตียง โดยยกเท้าขึ้นไปพาดวางไว้บนผนัง
ทั้งร่างทำมุมเป็นรูปตัวแอล
เมื่อเห็นเฉินฮุยกลับมาแล้ว อานเหวินจิ้งก็เก็บขาด้วยความเขินอาย แล้วหยิบผ้าปูที่นอนขึ้นมานอนให้เรียบร้อย
"เมียจ๋า เมื่อกี้เธอทำอะไรอยู่?" เฉินฮุยถามด้วยรอยยิ้มขบขัน