กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 342
"ใช่ ๆๆ ช่วงนี้ฉันกำลังช่วยเขาปลูกบ้านอยู่ ไปบ้านเขาทุกวันเลย" หวางคุนหวาพูดขึ้น
"งั้นก็ดีแล้ว!"
"คือว่ารบกวนพวกคุณทุกทีเลย ผมเกรงใจจังครับ!" เถ้าแก่สวีพูดตามมารยาท
"พี่สวีพูดแบบนี้เกรงใจกันเกินไปแล้ว!" เหอจวนจวนรีบเอ่ยประจบ
หวางคุนหวาก็พูดจาเอาใจใส่เช่นกัน
เขาหยิบตะเกียบสะอาดมาหนึ่งคู่ คีบเนื้อปลาที่เหลืออยู่ในถาดน้ำแข็งแจกให้เถ้าแก่สวีและแขกอีกคน
แล้วยังต้อนรับคนที่เห็นชัดเจนว่ากินปลาดิบไม่เป็นด้วยความกระตือรือร้น ชวนให้ลองชิมตับปลาทอดและปลากระเบนทอด
เมื่อมองดูพวกเขาแล้ว เฉินฮุยก็คล้ายกับได้เห็นตัวเองในอดีต
ครึ่งแรก เขาคือเหอจวนจวนและหวางคุนหวา ที่ขะมักเขม้นกระตือรือร้นและเต็มไปด้วยรอยยิ้มเพื่อหาเงินจากมือคนอื่น