กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 325
"เธอทายสิ!"
เฉินฮุยเอ่ยพรางเลื่อนมือจากยอดเขาลงไปยังที่ลุ่มชุ่มน้ำ
ในห้องมืดห้องเล็ก ผ่านไปไม่นานก็พลันร้อนระอุ อบอวลด้วยไอน้ำ พร้อมเสียงหอบหายใจที่พยายามสะกดกลั้นลอยละลิ่ว
"รอพวกเราสร้างบ้านใหม่เสร็จ เมื่อถึงตอนนั้นเธอจะส่งเสียงดังแค่ไหนก็ได้แล้ว!" เฉินฮุยหัวเราะหยอกเย้าเธอ
"น่าเกลียด! อ้า! อื้ม..."
เฮ้อ...
การต่อสู้อันดุเดือดจบลง อานเหวินจิ้งทำได้เพียงรู้สึกว่าร่างกายอ่อนปวกเปียกไปหมด
เขาเอื้อมไปเปิดไฟฟลูออเรสเซนต์ สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อยแล้วเก็บกวาดจนสะอาดสะอ้าน
เหลือบมองเวลาแล้วส่งเสียงถอนหายใจออกมา