กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 311
"สหาย พวกคุณต้องการซื้ออะไรหรือคะ"
ทั้งสองคนเพิ่งจะเดินเข้าไป พนักงานขายที่เคาน์เตอร์ใกล้ประตูทางเข้าก็เข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น
ส่วนพนักงานขายของร้านข้าง ๆ บนใบหน้าก็ฝืนยิ้มแห้งแล้งออกมา
ดูราวกับว่าในใจไม่อยากจะทำแถมยังทำได้ไม่ค่อยคล่องแคล่ว แต่ก็จำใจต้องฝืนยิ้มสักหน่อย
เรียกกันสั้น ๆ ว่ายิ้มแต่ปากไม่ยิ้ม
อานเหวินจิ้งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงกวาดสายตามองไปรอบ ๆ
พนักงานขายบางคนยังคงกอดอกพิงขอบประตู มองดูคนที่มาเดินเลือกซื้อด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ส่วนอีกอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง เริ่มส่งเสียงถามขึ้นเองแล้วว่า "ซื้ออะไรดีคะ เข้ามาดูข้างในก่อนได้ค่ะ"
ในบรรดาคนที่กระตือรือร้นเหล่านี้ ยังมีอีกไม่น้อยที่มีรอยยิ้มพิมพ์นิยมแบบเดียวกับพนักงานร้านข้าง ๆ