กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 296
"ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ พวกเราเพิ่งจะเตรียมกินข้าวกัน อยู่ๆ ก็ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือดังมาจากในบ้าน"
"ตอนที่พวกเราหลายคนเข้าไป ก็เห็นว่าน้าหลินเจียวถูกผู้หญิงคนหนึ่งตีจนล้มอยู่กับพื้นแล้ว"
"พ่อกับพี่ของผมช่วยกันกดตัวคนไว้แล้ว ผมเลยรีบวิ่งมาตามพวกคุณนี่แหละครับ" หลินไห่พูดขึ้น
เฉินฮุ่ยหงเห็นว่าเขาเล่ารายละเอียดอะไรไม่ค่อยออก จึงไม่ได้ซักไซ้ต่อ
นางวิ่งสาวเท้าก้าวเร็วกระชั้นชิดตามไปข้างหน้า
ด้วยวัยที่มากกว่าเล็กน้อยจึงวิ่งตามเฉินฮุยและอานเหวินจิ้งไม่ทัน
พอเข้าไปถึงบ้านของหลินเจียว อานเหวินจิ้งก็ประคองให้อีกฝ่ายนั่งเรียบร้อยแล้ว พร้อมกับรินน้ำให้ดื่มหนึ่งแก้ว
บนใบหน้าของหลินเจียวมีรอยฝ่ามือสีแดงฉาน บนแขนยังมีรอยฟกช้ำอยู่หลายแห่ง