กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 274
เฉินฮุยถือที่อยู่ซึ่งหวางคุนหวาให้ไว้ และไม่นานก็พบสถานที่ขายทราย หิน อิฐแดง และกระเบื้องมุงหลังคา ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสถานีปศุสัตว์ในตัวอำเภอ
เถ้าแก่ยังคงกินข้าวเที่ยงอยู่ ดูท่าทางแล้วไม่ได้ใส่ใจเด็กหนุ่มที่เพิ่งมาสักเท่าไรนัก
เขากินข้าวไปพลางดูสมุดบัญชีไปพลาง แล้วเอ่ยถามขึ้นลอย ๆ ว่า "น้องชาย นายต้องการซื้ออะไร"
เฉินฮุยหยิบกระดาษออกมาแต่ไม่ได้ยื่นให้เขาโดยตรง เพียงแต่บอกเนื้อหาและจำนวนที่อยู่บนนั้นให้ฟัง
แล้วให้เถ้าแก่เสนอราคามา
หลังจากถามซ้ำสองครั้งจนมั่นใจว่าจำได้ขึ้นใจแล้ว เขาถึงได้เอ่ยหยั่งเชิงออกไปว่า
"เถ้าแก่ แบบนี้มันไม่ถูกนี่ครับ ที่บ้านบอกว่าราคาไม่ได้เท่านี้ไม่ใช่หรือครับ"
"บ้านพวกเราสร้างบ้านตั้งหลายหลัง ก็มาขนของจากร้านคุณนี่แหละ"