กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 263
"ฮ่า ๆ ฮ่า ๆ ๆ!"
"เมื่อกี้คุณยายจินหวาคงจะเข้าใจความรู้สึกตอนที่เราโดนเธอปลุกให้ตื่นขึ้นมาอย่างลึกซึ้งเลยล่ะสิคะ"
อานเหวินจิ้งเก็บกวาดห้องครัวเรียบร้อยแล้ว ยืนพิงขอบประตูครัวหัวเราะจนหยุดไม่ได้
"ถ้าเป็นเรื่องอื่นผมคงพอทนไหวหรอกนะ แต่ตื่นเช้านี่ไม่ไหวจริง ๆ ครับ!"
เฉินฮุยพูดไปหัวเราะไป พร้อมกับหยิบอุปกรณ์สำหรับจับของทะเลช่วงน้ำลดของตัวเองและอานเหวินจิ้งออกมา
"เอ๊ะ? วันนี้เธอจะไม่ลงทะเลเหรอ?" อานเหวินจิ้งเห็นเฉินฮุยไม่สะพายตาข่ายอวน จู่ ๆ ก็รู้สึกแปลกตาขึ้นมาเสียอย่างนั้น
"ไม่ละมั้ง วันนี้ตั้งใจอยู่เป็นเพื่อนพวกเธอเดินเล่นชายหาดดีกว่า"
"แน่ใจเหรอ? ถ้าเกิดเจอปลากล่องใหญ่อ่ะ?"
"...เธอพูดก็ถูก."