กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 257
"ฮ่า ๆ ๆ ๆ เด็กคนนี้ ทำไมถึงทำตัวเหมือนคนอดอยากมาหลายวันอย่างนั้นล่ะ!"
"แกกับพี่ชายคนเล็กของแกนี่เป็นขั้วตรงข้ามกันจริง ๆ คนหนึ่งไปไหนก็ไม่ยอมไป ขอแค่มีข้าวสวยกินก็พอ ส่วนอีกคนไปไหนก็อยากไป เห็นของกินทีไรตาสว่างวาบทุกที"
หวงซิ่วเหลียนลุกขึ้นเดินเข้ามา พรางเอ่ยด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดี
"ป้าคะ อย่าพูดถึงหนูต่อหน้าเฉินฮุยแบบนี้สิคะ"
"แบบนี้ภาพลักษณ์ของหนูจะเอาไปไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย"
หวงเหวินเชี่ยนรู้สึกเขินอายเล็กน้อย ผลักตัวหวงซิ่วเหลียนถอยหลังไป แล้วเอ่ยถามต่อว่า "พ่อหนูไปไหนแล้วล่ะคะ?"
"คุยธุระอยู่ทางนู้นน่ะ ลูกเดินไปสิ"
"หนูไม่ไปหรอ! หนูจะรออยู่กินโจ๊กกุ้งมังกรตรงนี้!"
"เฮ้อ!"