เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 255
"พี่ซิ่วเหลียน พี่เฉินฮุยเขาไม่ทำแบบนั้นหรอกค่ะ!" อานเหวินจิ้งรีบพูดขึ้น
"ฉันจะไปกล้าได้ยังไงล่ะ? พี่ซิ่วเหลียน ปากของพี่นี่ ต่อให้เอาไปเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันทำอาหารก็ยังเหลือเฟือเลย"
"ครั้งก่อนที่ไปกินข้าวบ้านผม มีหมูสามชั้นย่างอยู่ตรงริม ตอนที่รมควันโดนไฟลามใส่นิดหน่อย พี่ก็ยังกินแล้วจับรสชาติได้"
"เรื่องอาหารทะเลนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึง แค่เข้าปากไปคำเดียวก็รู้แล้วว่าดีหรือไม่ดี"
เฉินฮุยทำสีหนาเป็นปกติ ปลอบใจอานเหวินจิ้งเล็กน้อย แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม
"ฉันเดาแบบนี้ แต่เธอดูเหมือนจะไม่โกรธเลยนะ?" หวงซิ่วเหลียนกล่าว
"ท้ายที่สุดแล้วมันก็เยอะจริงๆ ครับ สถานการณ์ที่ลงทะเลครั้งเดียวแล้วจับกุ้งมังกรได้เยอะขนาดนี้มันหาได้ยากจริงๆ ถ้าเป็นผมก็อาจจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน"