กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 251
"เฉินฮุย ถ้านายยังมาปิด ๆ บัง ๆ กับฉันอีก แบบนี้มันไม่ถูกต้องแล้วนะ!"
เห็นสีหน้าซับซ้อนของเฉินฮุยที่ไม่ยอมพูดอะไร อู๋สุ่ยเซิงจึงเอ่ยถามย้ำขึ้นมาอีกประโยค
"ก็ได้ครับ! งั้นผมจะพูดความจริงแล้วกัน"
"ลุงเขย ที่จริงเวลาผมอยู่ในทะเลไม่ว่าจะดำน้ำนานแค่ไหนก็ไม่เคยอึดอัดเลย แค่แตะโดนน้ำก็รู้แล้วว่าตรงไหนมีปลา ขอแค่ผมไม่ขยับตัว ปลาเห็นผมก็ไม่หนีด้วยครับ"
"..."
อู๋สุ่ยเซิงมองเฉินฮุยด้วยสายตาเหมือนมองคนบะลื้อ
แถมยังยื่นมือไปอังหน้าผากของเฉินฮุย "ก็ไม่ได้เป็นไข้นี่หว่า! นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันเห็นคนเอาเรื่องฟลุ๊คจับพลัดจับผลูมาแต่งเรื่องได้เป็นตุเป็นตะขนาดนี้!"
เฉินฮุยเองก็กลั้นยิ้มไว้ไม่ไหว "ในเมื่อรู้อยู่แล้วว่าผมฟลุ๊ค ยังจะดลใจมาถามซ้ำอีกทำไมเล่า"