เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234
เฉินเสี่ยวเฉียวเดินออกมาในเวลาอันรวดเร็ว เขาเดินมาหยุดข้างกายเฉินฮุย ตบไหล่อีกฝ่ายเบา ๆ ก่อนกระซิบว่า "เสร็จเรื่องทางนี้แล้วไปหาฉันที่บ้านหน่อยนะ"
เฉินฮุยพยักหน้ารับเบา ๆ
เฉินเสี่ยวเฉียวไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม เขาหมุนตัวก้าวฉับ ๆ ออกจากประตูไป
สายตาและความสนใจของทุกคนย้อนกลับมาตกรวมอยู่ที่หลิวฝูกุ้ยอีกครั้ง
หลิวฝูกุ้ยกระแอมไอเค้นคอ ปรับเสียงให้โปร่ง ก่อนจะทยอยถ่ายทอดข้อเสนอการจัดการที่พวกเขาร่วมกันหารือตลอดทั้งเช้าออกมาทีละประเด็น
หากมองโดยภาพรวมแล้ว ก็แทบไม่ต่างไปจากเวอร์ชันที่เฉินหมิงเต๋อแอบกระซิบกระซาบเอาไว้เท่าไรนัก
พวกเขาวางแผนไว้ว่า ห้องสองห้องหลังบ้านของเฉินฮุยอย่างไรเสียก็ไม่มีคนอยู่อาศัย ถึงจะพังทลายลงไปแล้วก็ให้แล้วกันไป
แต่คำว่าแล้วกันไปนั้นใช่ว่าจะปล่อยทิ้งไว้โดยไม่แยแส