กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227
คนขับรถมองนาฬิกาข้อมือ สีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนักในตอนที่ทั้งสองคนขึ้นรถมา
จะต่อว่าอานเหวินจิ้งก็ไม่ได้ จึงหันไปบ่นกับลุงคนที่วิ่งตามรถว่า "จะขึ้นรถทำไมไม่ให้มันเร็วกว่านี้หน่อย ทั้งคันรถต้องมาเสียเวลาเพราะคุณไปตั้งห้าที"
"ขอโทษด้วยนะ พอดีวันฝนตกถนนมันเดินไม่ค่อยสะดวกน่ะ"
ลุงคนที่วิ่งตามรถส่งยิ้มให้ทุกคน แล้วเดินหาที่นั่งว่างแล้วนั่งลงเอง
"ยังดีนะที่แม่หนูคนนี้ช่วยตะโกนเรียกให้อย่างน้อยไม่งั้นรถคงวิ่งไปแล้ว"
"ไม่รู้ว่าช่างเป็นอะไร วันฝนตกหูเหินถึงได้ใช้การไม่ได้เอาซะเลย"
ลุงอีกคนที่นั่งอยู่บนรถพูดจาเหน็บแนมขึ้นมา
คนบนรถพากันหัวเราะออกมาในระดับที่แตกต่างกัน มีเพียงคนขับรถที่ยังคงทำหูหนวกตามฟอร์มเดิม ปัดที่ปัดน้ำฝนจนเกิดเสียงดังซ่า ๆ