กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225
อู๋ซื่อกับหวงเหมี่ยวหันมามองเฉินฮุยพร้อมกัน
เฉินฮุยมองประตูที่ถูกเคาะจนสั่นเบา ๆ ในใจก็รู้สึกตึงเครียดเป็นบ่าย พลางคำนวณอย่างรวดเร็วว่าเดี๋ยวควรจะวิ่งหนีดีหรือจะอ้อนวอนขอความเมตตาดี
อ้อนวอนขอความเมตตาก็ขายหน้าเกินไป
ถ้าวิ่งหนี เจ้าปลาและกุ้งพวกนั้นก็ยังเลี้ยงอยู่ที่บ้านของเฉินฮุ่ยหง หนีได้แต่พระหนีวัดไม่ได้
"เปิดประตู เปิดประตู! ทำบ้าอะไรทำไมถึงรีบปิดประตูบ้านเร็วนักวะ?"
เสียงพ่อของหวงเหมี่ยวทำให้คนทั้งสามโล่งอกไปตาม ๆ กัน
"โอ๊ยพ่อ เข้ามาไม่ได้ก็ตะโกนเรียกสิ จะมาทุบประตูทำไมเล่าเนี่ย"
หวงเหมี่ยวบ่นอุบ พลางลุกขึ้นไปเปิดประตู
พ่อของหวงเหมี่ยวเดินเข้ามา พอเห็นเฉินฮุยกับอู๋ซื่ออยู่ด้วยก็ยิ้มแย้มแล้วเอ่ยว่า "อ้าว พวกเธอมาเที่ยวเล่นกันหรอกเหรอ!"