กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 210
เฉินกวงหมิงพูดจบก็วิ่งจากไปด้วยความดีอกดีใจ
ไม่รู้ว่าเป็นตั้งใจหรือเปล่า
อานเหวินจิ้งยืนอยู่ข้างกายเฉินฮุยแท้ๆ แต่เขากลับไม่ชายตามองเธอเลยสักนิด
"ยังทำตัวน่าหมั่นไส้เหมือนเดิมไม่เปลี่ยน" อานเหวินจิ้งส่ายหน้า ก้มลงมองหาหอยหลากหลายชนิดตามซอกโขดหินต่อ
"ทำไมผมถึงรู้สึกว่า มองแบบนี้แล้วเฉินกวงหมิงก็น่ารักดีเหมือนกันนะ"
"คนคนนี้แค่ความคิดหัวโบราณไปหน่อย ความฉลาดทางอารมณ์ไม่สูงนัก แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้ายอะไร"
ในอดีตเฉินฮุยเกลียดเฉินกวงหมิงมากทีเดียว
ทว่า เมื่อเขามองด้วยความรู้สึกของคนรุ่นหลัง ความรู้สึกที่ได้กลับแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
"พี่เฉินฮุย ว้าวๆๆ! พี่รีบมาดูนี่เร็ว!" อานเหวินจิ้งอุทานด้วยความตกใจ พร้อมกับดึงแขนเฉินฮุยไว้