กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 205
อานเหวินอี้หมดความสนใจในเครื่องซักผ้าไปเสียแล้ว
นางเคี้ยวลูกอมที่เฉินฮุยเพิ่งให้เดินมาถึงหน้าประตู เห็นอานเหวินจิ้งยังไม่ออกจากบ้านจึงหันกลับไปเร่งเร้า
"มาแล้วๆ!"
"ทำไมลูกถึงกินลูกอมตลอดเวลาเลยล่ะ? ต้องเก็บไว้ให้ "น้องชาย" สองคนบ้านป้าใหญ่บ้างนะ!"
อานเหวินจิ้งเดินเข้าไปหยิบถุงลูกอมในมืออานเหวินอี้ออกมา แล้วหยิบออกมาให้เพียงเม็ดเดียว
อานเหวินอี้ขยับปากเคี้ยวตุบๆ แต่ก็ไม่ได้ร้องไห้งอแง
เพียงแต่ระหว่างทางที่เดินไปอดไม่ได้ที่จะถามขึ้นมาว่า "พี่เขย เดี๋ยวพอน้องชายบ้านป้าใหญ่กินลูกอมแล้ว หนูยังกินได้อีกไหมคะ?"
"ได้สิ! แบบนั้นต้องได้แน่นอนอยู่แล้ว!"
"เดี๋ยวหนูเม็ดหนึ่ง พี่เม็ดหนึ่ง เขาเม็ดหนึ่ง เอาไปแบ่งกันแบบนี้" เฉินฮุยบอก