กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202
"อื้อ?" อู๋จินหวาหันกลับมาด้วยความงุนงง
เฉินฮุยก้าวฉับ ๆ เข้าไปหยิบชามซุปปลาที่ยังไม่ได้กินบนโต๊ะ เอาไปยื่นให้อู๋จินหวา
"ยายจินหวาครับ เอาซุปปลาชามนี้กลับไปเถอะครับ สะอาด ไม่มีใครกินหรอก!"
เฉินฮุยเห็นอู๋จินหวากำลังจะปฏิเสธ จึงรีบพูดเสริมขึ้นมาทันทีว่า "นี่ผมตั้งใจเหลือไว้ให้ยายโดยเฉพาะเลย ทางบ้านแม่ยายผมก็มีเหมือนกัน วันนี้พวกเราไปกินข้าวบ้านลุงเขยก็ไม่ได้กินซุปนี่หรอก ขืนตั้งทิ้งไว้พรุ่งนี้ก็บูดเสียแล้ว"
เฉินฮุยพูดรัวเป็นชุดจนตัดบทปฏิเสธของอู๋จินหวาเสียจนเกลี้ยง
อู๋จินหวาพูดอะไรไม่ออก ทำได้เพียงรับชามซุปแล้วเดินจากไป
ระหว่างทางเดินกลับ พลางมองชามซุปหัวปลาใส่เต้าหู้ในมือ อู๋จินหวาก็ยังรู้สึกงง ๆ อยู่ไม่น้อย