กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192
"มา ฉันจะลองดู! ไม่เชื่อหรอกน่า!"
หวงเหวินเชี่ยนยัดกล้องของเจ้าเสี่ยวใส่มือของเฉินฮุยอีกครั้ง
ก้าวฉับๆ ตรงไป มือข้างละถุง หิ้วแล้วเดินออกจากโต๊ะไม้ตัวใหญ่สำหรับแล่ปลา
แม้จะทุลักทุเล แต่เธอก็ยังดึงดันพูดว่า "นี่ไม่ได้เบาสบายหรอกเหรอ?"
"แหม! น้ำกระเซ็นใส่กระโปรงเธอเปื้อนหมดแล้วเนี่ย"
"ลูกคนนี้นี่ ทำไมถึงดื้อรั้นนักนะ? อีกอย่าง ใส่กระโปรงแบบนี้ขี่จักรยานไม่ได้หรอก เดี๋ยวก็เข้าไปติดซี่ล้อหรอก"
หวงซิ่วเหลียนพูดเสียงดัง แล้วหยิบถุงในมือของหวงเหวินเชี่ยนมาถือไว้เอง
หวงเหวินเชี่ยนก้มลงมอง จึงเห็นคราบน้ำชัดเจนบนกระโปรงยาวสีขาวบริสุทธิ์
จักรยานยังไม่ทันได้เกี่ยว กระโปรงก็มาเปื้อนเสียแล้ว