กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181
อานเหวินอี้เงียบไปครู่หนึ่ง ชูนิ้วขึ้นมาหนึ่งนิ้วแล้วยิ้มให้เฉินฮุย "พี่เขย ถ้าคุณซื้อลูกอมนมให้ฉันหนึ่งชั่ง ฉันจะไม่บอกพี่สาวนะ!"
"เธอเนี่ยเหลือเกินจริง ๆ ตัวแค่นี้ก็หัดอ้าปากเรียกส่วนแบ่งคำโตแล้วเหรอ"
"มากสุดได้แค่สองเม็ด เอาไหม? ถ้าไม่เอา เดี๋ยวฉันบอกพี่สาวเธอเอง ปล่อยไว้อย่างไรเธอก็ไม่ดุฉันอยู่ดี" เฉินฮุยเอ่ยด้วยความหมั่นไส้
"ตกลง!"
อานเหวินอี้เห็นว่าต่อรองไม่ได้ผลก็รีบรับคำทันที
เฉินฮุยเดินเข้าห้องครัวเพื่อดูว่าพอจะทำอะไรกินได้บ้าง
ห้องครัวของบ้านหลินเจียวมีโครงสร้างการจัดวางแตกต่างจากบ้านของเขาโดยสิ้นเชิง หม้อ ชาม อ่าง กระทะ ข้าวสาร เนื้อ และผักวางไว้ตรงไหนเขาก็ไม่ค่อยรู้แน่ชัด
กวาดตามองรอบหนึ่งแล้วก็ถอดใจ พาอานเหวินอี้กลับบ้านของตัวเอง