เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 179
กินดื่มจนอิ่มหนำสำราญแล้ว เฉินฮุยก็เดินออกไปจ่ายเงินข้างนอก
เห็นเขาหยิบธนบัตรใบละสิบหยวนออกมาห้าใบ แถมจ่ายแล้วไม่มียอดทอนหรือเศษสตางค์เหลือเลยสักแดงเดียว
พอเดินพ้นร้านอาหารออกมา ทรงนี้หลายคนก็พากันรุมล้อมเข้ามาถามเฉินฮุยทันที
"มื้อนี้ตั้งห้าสิบหยวนเลยเหรอ? แพงเกินไปแล้วมั้งเนี่ย" อู๋สุ่ยเซิงดึงแขนเฉินฮุยไว้แล้วถามขึ้น
"แพงเกินไปแล้วจริงๆ นี่ๆ ๆ..." อู๋ต้าหวาตกใจจนตาค้าง
มื้อนี้กินกันอย่างสะใจก็จริง แต่เงินที่จ่ายไปมันก็มากโขอยู่
ได้ลองเปิดหูเปิดตาครั้งเดียวก็พอแล้ว ขืนให้พึ่งตัวเองต่อไปในอนาคตคงไม่มีปัญญามากินแบบนี้แน่
"ฉันนึกว่าสักสิบกว่าหยวนก็พอไหว รู้งี้ว่าแพงขนาดนี้พวกเราไม่มาซะดีกว่า"
"ไม่งั้นพวกเราช่วยกันออกเงินดีไหม? นี่มันเทียบเท่าเงินเดือนทั้งเดือนของชาวบ้านเขาเลยนะเนี่ย"