กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 175
"ห้าร้อย? ไม่สิ ห้าสิบ?" เฉินฮุยเอ่ยถาม
เฉินเย่าจู่พยักหน้า "ห้าสิบ!"
ห้าสิบ แบบนั้นก็ยังพอไหว
เฉินฮุยผ่อนคลายลง ตบไหล่เฉินเย่าจู่แล้วพูดว่า "กับข้าวโต๊ะนี้ผมเอา คุณจัดการยกขึ้นมาได้เลย!"
"เจ้าหนุ่มนี่ยังใช้ได้นี่หว่า!"
"ต่อไปนายเป็นหลานชายแท้ๆ ของฉันแล้ว มีอะไรให้อาช่วยบอกได้เลย" เฉินเย่าจู่พูดด้วยความโล่งอกพร้อมกับตบไหล่เฉินฮุยเบาๆ
"." เฉินฮุยมีความรู้สึกเหมือนโดนเอาเปรียบแต่ก็อธิบายเป็นคำพูดไม่ได้
"พวกนายจะมาทานข้าวกันประมาณกี่โมง มีบางเมนูที่ต้องใช้เวลาทำ ผมจะได้ให้ช่างเตรียมไว้ล่วงหน้า" เฉินเย่าจู่ถาม
"ประมาณสิบเอ็ดโมงครึ่งแล้วกัน เวลานี้ก็น่าจะกำลังดี" เฉินฮุยตอบ