กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 173
"แน่นอนสิ มีงานอะไรให้ผมทำบ้างไหมล่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง"
เฉินฮุยพูดพร้อมกับทำท่าพับแขนเสื้อขึ้นทำท่าจะเข้าไปช่วย แต่ก็ถูกอู๋กวงคว้าตัวเอาไว้เสียก่อน
"ว่ามาเถอะ ตกลงมีเรื่องอะไรกันแน่?"
"นอกจากเรื่องกินข้าวแล้ว นายเนี่ยนะจะยอมทำงานเป็น"
อู๋กวงพูดจบก็อดถอนหายใจออกมาไม่ได้
เฉินฮุยไม่ได้ไปออกเรือด้วยในรอบนี้ พวกเขาต้องทนกินขนมกวงปิงกับน้ำต้มสุกติดต่อกันมาวันกับอีกสองคืนแล้ว
"เฮะๆ ลุงอากวงนี่สายตาเฉียบคมแล้วก็ใจสว่างกระจ่างแจ้งจริงๆ ครับ!"
"พวกคุณเพิ่งกลับมาวันนี้ ยังไงก็ต้องพักสักสองวันไม่ได้ออกทะเลหรอกใช่ไหมครับ?" เฉินฮุยพูดด้วยรอยยิ้ม
"แล้วยังไงล่ะ นายคงไม่ได้เตรียมจะเลี้ยงข้าวที่เคยตกลงกันไว้ แต่ผลัดมาตลอดมื้อนี้หรอกนะ?" อู๋กวงถามขึ้น