กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 160
"เวลานี้มีปัญหาอะไรหรือเปล่า" เฉินฮุยมองก้มลงมองนาฬิกาข้อมืออีกครั้ง
แปดโมงกว่าแล้ว ชีวิตยามค่ำคืนของคนในตัวอำเภอยังไม่ทันเริ่มต้นด้วยซ้ำ
"รีบเข้านอนเถอะ พรุ่งนี้ตื่นสายไม่ได้หรอกนะ"
"แต่เช้าตรู่ต้องรีบตื่นไปเอาของที่หมู่บ้านต้าซา แล้วส่งเข้าตัวอำเภออีก"
"แถมแขนฉันยังปวดมาก ทุกครั้งที่อุ้มเว่ยอี้เดินไกล ๆ กลับมา แขนต้องปวดระบมไปหลายวันเลย"
อานเหวินจิ้งผสมหญ้าและอาหารสัตว์เรียบร้อยแล้ว ก็สะบัดแขนที่กำลังปวดเมื่อย
"เมื่อกี้นี้ใครกันนะที่บอกว่าตื่นมาวันรุ่งขึ้นก็หายปวดแล้ว ตอนนี้กลับไม่ใจสู้ซะแล้วล่ะ" เฉินฮุยเอ่ยหยอกเย้า
"บ้านเรามีคนใจสู้แค่คนเดียวก็พอแล้วนี่นา"