เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157
"พี่เขยคนนิสัยไม่ดี!"
อานเหวินจิ้งหัวเราะด่าออกมาก่อนจะตบแผ่นหลังของอานเหวินอี้เบาๆ เพื่อปลอบโยน "ไม่ต้องกลัวแล้ว เจ้าปีศาจตัวใหญ่ถูกพี่เขยไล่หนีไปแล้วล่ะ"
"จริงเหรอ?!" อานเหวินอี้เหลียวหลังมองด้วยความหวาดผวา
"จริงสิ จริงแท้แน่นอน ถ้าไม่เชื่อให้พี่เขยอุ้มเธอดูไหมล่ะ" เฉินฮุยเอ่ยขึ้น
อานเหวินอี้โล่งอกขึ้นมาทันที ยกมือคล้องคออานเหวินจิ้งแล้วเอ่ยว่า "พี่สาว พวกเรารีบกลับกันเถอะ ฟ้ามืดหมดแล้วนะเนี่ย"
"ได้จ้ะ รอแป๊บเดียวนะ เดี๋ยวพี่เก็บของแล้วอุ้มหนูกลับบ้านเอง"
หลังจากปลอบใจน้องสาวของตัวเองเรียบร้อยแล้ว อานเหวินจิ้งถึงได้สังเกตเห็นเห็ดพอร์ชินีในมือของเฉินฮุย
เธอหยิบดอกที่ใหญ่ที่สุดขึ้นมาถือไว้ในมือ แล้วอุทานด้วยความตกใจ "ใหญ่จังเลย แค่ดอกนี้ดอกเดียวก็ขายได้ห้าเจี่ยวแล้วมั้งเนี่ย?"