กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 135
"กิ่งไม้นี้ฉันเห็นก่อนนะ!"
เฉินฮุยและอานเหวินจิ้งเดินเข้ามาใกล้ ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงฉะฉาน
"อะไรคือเธอเห็นก่อน ฉันเอื้อมมือมาคว้ามันไว้ตรงนี้แล้วเธอไม่เห็นหรือไง" เฉินฮุ่ยหงก็ไม่ยอมแพ้เช่นกัน
"ฉันเห็นก่อน ฉันเดินตรงมาทางนี้ตั้งนานแล้ว!"
ผู้หญิงคนนั้นพูดพร้อมกับยื่นมือหมายจะดึงกิ่งไม้
อานเหวินจิ้งวิ่งมาถึงข้างกายเฉินฮุ่ยหงแล้ว และคว้ากิ่งไม้ในมือเฉินฮุ่ยหงมาถือไว้ทันที
ชาวบ้านคนเดิมที่ก้มตัวลงเก็บทรงตัวไม่อยู่ ทำท่าเหมือนจะล้มคว่ำลงบนหาดทราย โชคดีที่เฉินฮุ่ยหงช่วยประคองเอาไว้
"เธอเห็นแล้วเป็นของเธอ งั้นทั้งทะเลผืนนี้ก็เป็นของตระกูลเธอหมดเลยไหมล่ะ!"