กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 132
ออกจากบ้านของอู๋เยว่หมิน
อู๋เจี้ยนหวาต้องไปที่ท่าเรือเพื่อหาอู๋ซื่อ ส่วนเฉินฮุยและคนอื่นๆ ต้องไปอีกด้านเพื่อหาอู๋กวง แยกย้ายกันไปคนละทางซ้ายขวา
ไม่มีคนนอกอยู่ อานเหวินจิ้งก็ปลดปล่อยความเป็นตัวเองออกมาอย่างเต็มที่
นางหมุนตัวกระโดดโลดเต้นไปตามทางเดินเล็กๆ ในหมู่บ้าน เดินก้าวกระโดดไปข้างหน้าอย่างร่าเริง
เฉินฮุยหัวเราะแซวว่า "ครูอาน เลิกหมุนตัวได้แล้วครับ ถ้าพวกนักเรียนมาเห็นเข้า สักวันความน่าเชื่อถือของครูคงหมดกันพอดี"
"เมื่อกี้คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ?" อานเหวินจิ้งหยุดเดิน แล้วเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มร่าเริง
"สวัสดีครับครูอาน!" เฉินฮุยยืนตรงแล้วเปล่งเสียงเรียกออกมาอย่างหนักแน่น
"ฮ่าๆ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"