กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 100
ในหูโทรศัพท์มีเสียงวางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ ตามด้วยเสียงของเฉินเย่าจู่ที่วิ่งออกไปไกลแล้วตะโกนเรียกใครบางคน
เฉินฮุยยังคงมองนาฬิกาแขวนผนังแบบโบราณ เข็มวินาทีเพิ่งจะกวาดผ่านเลขสิบสองไปหยก ๆ ในหูโทรศัพท์ก็มีเสียงของเฉินเย่าจู่ดังขึ้น "ฮัลโหล ๆ ๆ เฉินฮุย นายยังอยู่ไหม?"
"อยู่ครับ!" เฉินฮุยรีบตอบกลับทันที
"ปลาตัวนั้นของนายตายหรือว่ายังเป็นอยู่? น้ำหนักประมาณยี่สิบกว่าชั่งใช่ไหม?" เฉินเย่าจู่ถาม
"ยังเป็นอยู่ครับ เลี้ยงให้ออกซิเจนไว้ตลอด"
"น้ำหนักเป๊ะ ๆ ยังไม่ได้ชั่ง ถือดูแล้วน่าจะเกินยี่สิบชั่ง ยี่สิบชั่งเต็มนี่มีแน่นอนครับ" เฉินฮุยบอก
"นายอยู่ที่ไหน เดี๋ยวฉันไปหา"
"หมู่บ้านต้าซา เดี๋ยวผมรออยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้านครับ"
"ได้! ตู๊ด ๆ ๆ"