กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 93
ลมทะเลพัดโชยปะทะใบหน้า
ยังไม่ทันที่คนอื่นจะได้เอ่ยปาก อู๋ต้าหวา ก็ชิงเหน็บแนมขึ้นมาก่อน
"หนุ่มเอ๋ย อย่าเพิ่งพูดอะไรให้มันมั่นใจนักเลย รอบก่อนเขาจับปูได้เต็งหนึ่งเอาไปขายตั้งแปดสิบหยวนแน่ะ"
"เออ ว่าแต่ปลาตัวนั้นแกเอาไปขายที่ตัวอำเภอได้เงินมาเท่าไหร่ล่ะ" อู๋กวง เอ่ยถามขึ้น
"ก็ไม่ได้เยอะอะไรหรอกครับ สิบสองหยวนต่อชั่ง รวม ๆ แล้วก็เกือบ ๆ ร้อยหยวน"
ระหว่างที่ต้องเลือกระหว่างพูดความจริงเพื่อตบหน้า อู๋ต้าหวา กับการทำตัวไม่ให้โดดเด่นสะดุดตา เฉินฮุย ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเลือกเปิดเผยออกมาแค่นิดหน่อย
"สิบสองหยวนเลยรึ ถ้างั้นก็ถือว่าเยอะมากเลยนี่นา การเดินทางไปตัวอำเภอเที่ยวนี้ของแกไม่เสียเที่ยวเลยจริง ๆ" อู๋สุ่ยเซิง กล่าวด้วยความประหลาดใจ