กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91
เฉินฮุ่ยหงพูดพลางคว้าไม้ไผ่ขึ้นมาฟาดใส่ตัวเฉินฮุย
ดูราวกับมีพลังฮึกเหิมเต็มเปี่ยม แต่ทุกครั้งที่หวดลงไปกลับโดนแต่จุดที่มีเสื้อผ้าปกป้องไว้ ท่อนแขนเปลือยเปล่าทั้งสองข้างไม่โดนตีสักแผลเดียว
"ป้าครับ ป้าครับ ป้าครับ ผมผิดไปแล้วๆ ป้าจะตีก็ตี แต่ช่วยบอกเหตุผลก่อนได้ไหมครับ"
เฉินฮุยหลบไปพลางเอ่ยขอร้องไปพลาง
"รู้ตัวว่าผิดแล้วใช่ไหม งั้นดี พูดมาสซิ แกผิดตรงไหน" เฉินฮุ่ยหงหยุดมือแล้วเอ่ยถาม
"หา?!"
เฉินฮุยหันไปมองอานเหวินจิ้งที่กำลังกลั้นหัวเราะจนแทบกระอักเลือดด้วยสีหน้ามึนงง
"ป้าใหญ่เห็นเงินสองร้อยหยวนที่นายแอบให้แล้ว แถมยังรู้เรื่องที่นายไปหาลุงอากวงด้วย"
อานเหวินจิ้งกลั้นไว้ไม่ไหว หลุดหัวเราะออกมาแล้วพูดขึ้น