เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71
ยามค่ำคืนในชนบทอันเงียบสงบ
ผู้คนที่อยู่รอบข้างต่างก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันของเฉินลี่ผิงและติงเสี่ยวหงอย่างชัดเจน
ไม่ว่าจะเป็นบ้านของเฉินลี่ผิงเอง หรือเพื่อนบ้านรอบข้าง ต่างก็รู้กันโดยไม่ต้องนัดหมาย ทำราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งสิ้น
ตราบใดที่ไม่ลงไม้ลงมือกัน ก็ถือว่าสงบสุข
รอจนกระทั่งงานทุกอย่างในบ้านเสร็จสิ้น เสียงโวยวายห้องข้าง ๆ ก็สงบลงเช่นกัน
หลินเจียวอุ้มอานเหวินอี้ที่นอนหลับจนตัวอ่อนปวกเปียกขึ้นมา
อานเหวินจิ้งมือหนึ่งถือตะเกียงน้ำมัน อีกมือหนึ่งคอยกำบังเปลวไฟ สองแม่ลูกเดินกลับบ้านท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน
ยุ่งวุ่นวายมาตั้งแต่ตื่นนอนตอนเช้าตรู่จนถึงตอนนี้ เฉินฮุยก็เริ่มรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาเช่นกัน
ล้างหน้าล้างตาอย่างลวก ๆ แล้วก็ทิ้งตัวลงนอนบนเตียงหลับสนิทไปทันที