กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57
"เดิมทีก็น่ากระดากอายอยู่นิดหน่อยแล้ว พอเธอพูดแบบนี้มันยิ่งน่ากระดากอายเข้าไปใหญ่"
"พี่เฉินฮุย พูดหน่อยสิคะ"
"พี่เฉินฮุย!?"
อานเหวินจิ้งหันขวับกลับมา เฉินฮุย นอนคอเอียงพิงอยู่กับหัวเตียง แขนข้างหนึ่งเหยียดตรงวางอยู่บนหมอนของเธอ
เอ๋ ไม่ใช่รึเปล่าเนี่ย? แบบนี้ก็ได้เหรอ?
ฉันตื่นเต้นตั้งนาน ที่แท้คุณกลับมาเพื่อหลับลึกใส่ฉันเนี่ยนะ!?
อานเหวินจิ้งรู้สึกทั้งขำทั้งเอ็นดู
ขยับเข้าไปใกล้แล้วยื่นมือไปจั๊กจี้รักแร้
ให้ตายสิ หลับลึกซะด้วย