เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 50
"ได้ งั้นเธอไปบอกแม่ของพวกเราหน่อย ช่วงบ่ายงานที่บ้านน่าจะเสร็จเรียบร้อยพอดี เราไปกันพร้อมหน้า"
เฉินฮุยคว้ามือของอานเหวินจิ้งมา กุมไว้ระหว่างมือทั้งสองข้างแล้วลูบเบา ๆ
หยาบกร้านเล็กน้อย ไม่ได้เนียนนุ่มสมกับที่เป็นเด็กสาว แต่สัมผัสแล้วกลับรู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง
ทำให้รู้สึกอุ่นใจเหลือเกิน
"โธ่ๆๆ พวกเธอสองคนพอได้แล้วนะ กลางวันแสกๆ เลยนะ!"
เฉินกั๋วกางกระหายน้ำมาสักพักแล้ว
ได้ยินว่าจะต้มน้ำชงชา กะเวลาว่าน่าจะเสร็จแล้วจึงวางงานในมือแล้วเดินเข้ามาหยิบ
พอเข้ามาในห้องครัวก็เห็นทั้งสองคนยืนหันหน้าเข้าหากัน กำลังนัวเนียลูบมือลูบไม้กันอยู่ จึงอดไม่ได้ที่จะส่งเสียงแซวด้วยรอยยิ้ม
"ลุงกั๋วกาง คุณนี่จริงๆ เลย..." อานเหวินจิ้งรู้สึกเขินอายเล็กน้อย อยากจะดึงมือกลับแต่ถูกเฉินฮุยจับไว้แน่น