เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 40
เฉินฮุยผลักประตูเดินเข้าไป
หลินเจียว อานเหวินจิ้ง อานเหวินอี้ เฉินฮุ่ยหง อู๋ซื่อ หวงเหมี่ยว รวมถึงพ่อแม่ของหวงเหมี่ยว
ทุกคนต่างพากันชะเง้อมองคอตั้งบ่าบ้าง ลุกขึ้นยืนบ้าง หันขวับไปมองทางประตูพร้อมเพรียงกัน
"ป้าใหญ่! ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะครับเนี่ย?!"
เฉินฮุยปรายตามองโต๊ะกลมตัวใหญ่ที่ดูท่าทางสั่นคลอน ใกล้พังแหล่ไม่พังแหล่ บนโต๊ะมีถ้วยน้ำชาจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยตรงหน้าของแต่ละคน
ถ้วยชาบางใบ ดูปราดเดียวก็รู้แล้วว่าไปหยิบยืมมาจากบ้านของเฉินกั๋วกางแน่ๆ
"แกยังกล้าพูดอีกเรอะ ฉันอยากจะตีแกให้ตายนัก! ไปขายปลาที่ตัวอำเภอ กลับหายหัวไปเลยไม่ยอมกลับบ้าน"
เฉินฮุ่ยหงลุกขึ้นยืน ยกมือทำท่าจะฟาดลงมา
เฉินฮุยบิดเอวหลบไปด้านข้าง "โถ่ป้า! คนอยู่ตั้งเยอะตั้งแยะ ไว้หน้าผมสักนิดเถอะน่า"