กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 37
เขากำลังว่ายไปข้างหน้า เหยื่อที่รับรู้ได้ก็กำลังว่ายไปข้างหน้าเช่นกัน
เฉินฮุยไม่สังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวอีกต่อไป เขาลุยเร่งความเร็วว่ายไปข้างหน้า ยิ่งเข้าใกล้ ความรู้สึกถึงตัวปลาก็ยิ่งแจ่มชัดขึ้นทุกที
กระทั่ง...
"พับผีสิ!"
เฉินฮุยจ้องมองปลาที่กำลังว่ายเอื่อยๆ อย่างสำราญใจอยู่เบื้องหน้า จนอ้าปากค้างโดยไม่รู้ตัว
เมื่อตั้งสติได้ เขาก็ใช้มือดันคางตัวเองขึ้นเพื่อปิดปาก
เขาดำลงไปด้านล่างเล็กน้อย ว่ายไปใต้ท้องของปลาตัวใหญ่ตรงหน้า แล้วแหงนหน้าขึ้นสังเกตการณ์ปลาใหญ่ตัวนั้นจากเบื้องล่าง
ทั่วทั้งร่างของมันเป็นสีเหลืองทอง บนเกล็ดทุกเกล็ดมีจุดสีฟ้าอ่อนรูปทรงไม่แน่นอนกระจายอยู่