กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 28
"ไม่ต้องตื่นเต้น อยู่ใต้บันไดไม่ใช่เหรอ"
เฉินฮุยประคองไหล่อานเหวินจิ้ง ดันตัวเธอกลับไปด้านหลัง แล้วใช้นิ้วชี้ไปยังบันไดมืด ๆ ด้านในประตู
อานเหวินจิ้งผ่อนลมหายใจยาว ตบหน้าอกตัวเองรัว ๆ "ตกใจหมดเลย ฉันนึกว่าโดนขโมยซะอีก"
"ฉันเพิ่งกลับมา เห็นเธอยืนจอดอยู่หน้าประตูก็เลยช่วยเข็นเข้าไป"
"แล้วทำไมไม่บอกฉันล่ะ"
"บอกแล้วจะทำให้เธอตกใจได้ยังไง จักรยานยังไงก็ต้องจอดแล้วล็อกให้เรียบร้อย ไม่งั้นโดนขโมยจริง ๆ แน่" เฉินฮุยเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ถ้าคันนี้โดนขโมยขึ้นมา คงทำให้เธอร้องไห้ไปหลายวันแน่
"แหม! ฉันจำแล้วน่า! เมื่อกี้แค่รีบทำข้าวกลางวันไปหน่อย เลยไม่ได้คิดอะไรเยอะขนาดนั้น"
อานเหวินจิ้งยิ้มพร้อมกับปิดประตูให้เรียบร้อย