กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 552 บังเอิญขนาดนี้ หนังยังไม่กล้าถ่ายแบบนี้เลย!
ชายวัยกลางคนมองฉู่หนานนิ่ง อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก
จะไม่ให้อึ้งได้ยังไง เรื่องที่ชายหนุ่มตรงหน้าเล่ามาเหมือนกับที่เขาเจอทุกอย่าง
แม่งเอ๊ย ต้องมีวาสนาต่อกันขนาดไหนถึงได้มาเจอกันแบบนี้? ขนาดละครยังไม่กล้าเขียนแบบนี้เลยมั้ง?
ฉู่หนานเช็ดน้ำตา แล้วพูดด้วยสีหน้าเหมือนไม่สนใจอะไรอีกแล้ว “ช่างมัน อยากเป็นยังไงก็เป็นไป สุดท้ายก็แค่หย่า พอมาคิดดูตอนนี้ ผมก็ไม่ได้ขาดทุนอะไรนะ”
ถึงผมจะเลี้ยงลูกให้คนอื่นมาตั้งหลายปี แต่ผมก็นอนกับผู้หญิงของคนอื่นมาตั้งหลายปีเหมือนกัน จริงไหม?
“จะโกรธไปทำไม? จะเสียใจไปทำไม? ก็แค่เรื่องแค่นี้เอง”