กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 466 เพื่อนจะตายก็ช่าง ขอให้ฉันรอดไว้ก่อน! จางเจิ้ง หนุ่มทื่อระดับเหล็กกล้า!
เขาวิ่งฉิวมาถึงทางเข้าอาคารสำนักงาน แต่น่าเสียดายที่แปลงดอกไม้หน้าอาคารบังประตูใหญ่ไว้มิดจนมองไม่เห็นอะไรเลย
ฉู่หนานค่อย ๆ ย่องไปหลังแปลงดอกไม้ แล้วชะโงกมองไปทางประตูใหญ่
ไม่มีใครอยู่เลยสักคน
แปลกจริง ๆ แค่แป๊บเดียว จางเจิ้งกับคนอื่น ๆ หายไปไหนกันแล้ว?
ตอนนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดึงความสนใจของฉู่หนานไป
พอหันกลับไปมอง ก็เห็นคนหลายคนกำลังย่องตามหลังเขามาอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ
“โอ๊ย!” โจวเจ๋อที่เดินนำมาเกือบชนฉู่หนานเข้าเต็ม ๆ เขารีบหยุดกึก ตกใจจนสะดุ้งไปทั้งตัว
“หัวหน้าฉู่? คุณไปลานจอดรถแล้วไม่ใช่เหรอครับ?” จางปินถามด้วยสีหน้าลนลาน