กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 439 นี่ใช่เรื่องที่คนทำได้เหรอ? หนุ่มส่งอาหารถึงกับงง!
แววตาของเขามีจิตสังหารวาบผ่าน แต่แค่พริบตาเดียว เขาก็กลับมายิ้มเต็มหน้าแล้วพูดว่า “ในเมื่อแหวนวงนี้สำคัญขนาดนั้น งั้นก็ช่วยกันหาครับ”
“งานแบบนี้จะให้พวกคุณตำรวจลงมือเองได้ยังไงครับ? พวกคุณพักเถอะ เดี๋ยวพวกเราจัดการเอง”
พูดจบ อู๋ฉยงก็ตะโกนเข้าไปในบ้านว่า “พี่ฉี! พี่ฉี! ออกมาช่วยหน่อย! มาช่วยคุณตำรวจหน่อย”
“มีอะไร?” พอเสียงนั้นเงียบลง ชายวัยกลางคนที่ดูอายุราวสามสิบ สูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร ผิวคล้ำ รูปร่างกำยำ มีแผลเป็นจากมีดยาวอยู่บนหน้าผาก ก็เดินหน้าบึ้งออกมา