กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 407 ไอ้คนโง่คนนี้น่าสงสารจังเลยนะ! อยู่ดีๆ ก็ตีกันขึ้นมาได้ยังไง!
คนขับพยักหน้า “ใช่ แบบนี้ได้”
“ขอโทษนะทุกคน ผมต้องแวะโรงพยาบาลเหม่ยซินก่อน แต่ไม่ต้องห่วงนะ มันใกล้แค่นี้เอง เสียเวลาไม่กี่นาที”
ตอนที่คนขับกำลังพูด รถเมล์ก็กลับรถไปแล้ว
ฉู่หนานยิ้มแบบคนโง่พลางเดินเซๆ ไปนั่งลงที่ว่างใกล้ๆ จู้เจียฮุย
“พ่อหนุ่ม เธอชื่ออะไร” คุณยายคนหนึ่งถามด้วยความสงสาร
“เหอๆ หนาน หนานหนาน ผมชื่อ ผมชื่อหนานหนาน” ฉู่หนานยิ้มโง่ๆ พลางเช็ดน้ำลายที่มุมปาก
“ต๊าย ยังรู้ชื่อตัวเองอีก ไม่โง่นี่นา”
“น่าจะไม่ใช่คนโง่หรอก คงเป็นพวกสติปัญญาบกพร่อง”
“แบบนี้ ผมได้ยินมาว่ายังรักษาได้นะ”