กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 294 มีความรู้ก็ดีอย่างนี้ ด่าคนได้ไม่ต้องใช้คำหยาบ!
จากนั้นก็มีเสียงคนคุยกันกระซิบกระซาบดังมาจากข้างบ้าน
บนดาดฟ้าของบ้านสองชั้นหลังเล็กที่อยู่ติดกัน ผู้หญิงวัยกลางคนสี่คนกำลังนั่งยอง ๆ หลบกันอย่างระมัดระวัง ท่าทางเหมือนพวกขโมยไม่มีผิด
“พ่อหนุ่มนั่นไม่เห็นพวกเราใช่ไหม?” ผู้หญิงผมดัดลอนใหญ่ที่ดูอายุสี่สิบกว่า ๆ ถามเสียงเบา
ผู้หญิงที่มัดผมหางม้าส่ายหน้า “ไม่เห็นหรอก พวกเราหลบทัน พวกเขาไม่เห็นแน่ ๆ”
“ตายแล้ว ทำไมเขากลับมาได้ล่ะ? เขาเป็นฆาตกรไม่ใช่เหรอ? ฆ่าคนแล้วไม่โดนประหารหรือไง?”
“หา? เขาเป็นฆาตกรเหรอ? ทำไมฉันได้ยินว่าเขาข่มขืนเด็กผู้หญิงคนหนึ่งล่ะ?” ผู้หญิงผมสั้นเบิกตากว้าง